Ayrılık & Kavuşma

Bu haftasonu da her zamanki gibi çok hareketliydi. Cuma akşamı abimler geldi, gece bizde kaldılar.Sabah abim THY İngilizce sınavına girdi. İnşallah hayırlısı olur.

İlker Pazar günü iş için 3hafta Hollanda'ya gidiyor. Kızımla beni de Cuma günü Isparta'ya bırakacaklar. Yaklaşık 1 yıldır Isparta'ya gitmedim, oradaki eşi dostu da ziyaret etmek, Antalya'daki akrabalarımı görmek, Burdur'daki teyzeme de gitmek istiyorum. Ömer Dayısı daha yeğenini hiç görmedi, heyecanla bekliyor:) Anneannesi ve dedesi de 3.5 aydır internetten takip ediyorlar Zeynep'i. Yani bir yandan annem, babam ve kardeşimi görecek olmanın sevinci, diğer yanda İlker'den ayrılacak olmanın üzüntüsü var. Üstelik İlker için de yoğun ve zor bir 3 hafta olacak, İnşallah Rabbim kolaylık verir, o da oralarda gezer, güzel vakit geçirir.

Cumartesi günü kayınvalidemler yemeğe bize geldiler, torunlarından 3 haftalığına da olsa ayrılacak oldukları için bol bol resim çekildiler, oyunlar oynadılar. Hatta kayınvalidem sayesinde kızımın artık "Ce eee" oyununu oynamaya başladığını da farketmiş olduk:) Yüzüne örtü örtüp açıyoruz, "Ce ee" diyince başlıyor gülmeye:) Baya baya gıdıklanmaya da başladı, geçen gece babası kıkır kıkır güldürdü kızımı:)