Zeyneple başbaşa

Evet Pazar gününden itibaren yeni evimizde kalmaya başladık. Ev baya bir yerleşti ufak tefek eksikler kaldı sadece. Bende yavaş yavaş tamamlamaya çalışıyorum Zeynep'ten fırsat buldukça.
Komşularım saolsun, evimize alıştım hemen. Karşı komşum ve onun yanındakiyle tanıştım tam da toplandıkları günmüş. Pastalar börekler tam aradığım gibiydi:) Hepsininde 11-12 aylık bebekleri var, kafa dengim gibi görünüyorlar. İnşallah hep böyle gider.

Zeynep kuşa gelince bu aralar pek bir hareketlendi:
Ellerinden tutunca sadece oturabiliyordu artık ayağa da kalkabiliyor.

Yüzüstünden sırtüstü de dönebiliyor.

Elmayı çok seviyor. (Başka birşey denemedik zaten:))

Kucağımızda sofraya oturtunca eller hemen masaya uzanıyor, tuttuğunu alıp aşağı atıyor:)

Dönmedolap:)

Evet dün ilk kez Zeynep Sevde yüzüstü dönmeyi de başardı. Ve o ilkten sonrada sık sık tekrar etmeye de, gece yatağına yatırdıktan bir süre sonra mızırdanmaya başlayınca bir baktım bizimki yine yüzüstü dönmüş:) Her geçen gün yeni bir şeyler keşfeden kuzuşu seyretmek çok keyifli..

Çakı gibi oldum!

Ömer Amcamızla beraber (Zeynep bu resimden 5 dk kadar sonra uyudu:))

Artık ayaklarının yere bastığını söylemiştik. İşte kanıtı:

Taşındık

Evet uzun süredir yok şu zaman yok bu zaman taşınıcaz derken sonunda Perşembe günü Anadolu yakasındaki yeni evimize taşındık. Haftasonuda gidip epey bir yerleştik. Saolsun kayınvalidem Zeynep'le ilgilendi de bende rahatça işleri hallettim. Yoksa tek başıma çook uzun zaman halledemezdim heralde. Zeynep de babaannesini baya bi yormuş, tuş etmiş:) Şimdi de yine kayınvalidemlerde kalıyoruz. Haftasonu gidip son temizliğini yapıp evimizde kalmaya başlicaz İnşallah. Ben yeni evimize baya bi ısındım, site içerisinde sessiz sakin.

Onun dışında Zeynep hanımda yeni gelişmeler var. Kendi başına dönemese de arkadan biraz destekle dönmeyi başarabiliyor. Sonra ayakları üzerinde durabiliyor. Bunu da ilk kez dün başardı. Zaten artık basamasaydı, büyük babaannesi ayağını iple bağlayıp camiden çıkan ilk kişiye ipi kestirecekti "Basık"lığının gitmesi için, neyseki buna hiç gerek kalmadı:)

Bizden haberler şimdilik bu kadar. Yeni fotoğraflar ve videolar yakında çekilip eklenecek İnşallah.

Bakın nasıl oturuyorum:)

Cumartesi günü hem göz doktoruna hem çocuk doktoruna gittik. Göz doktoru gözünün iyi olduğunu ama masaja 1 ay daha devam etmemizi söyledi. Çocuk doktorumuzda da hem genel kontrolumuz yapıldı hem de pnömokok aşımız yapıldı. Artık özel hastaneler de devletin yaptığı aşıları ücretsiz yapıyormuş. Biz de evde toparlanıyoruz. Bu perşembe yada cuma günü taşınıcaz İnşallah.
Artık geceleri 2-3 saatte bir uyanıyoruz malesef. Zeynep'in mızmızlanmadan mutlu mutlu durduğu anlardan kareler:)

Burda da Zeynep oturuyor, bu arada doktor da uzun süre olmasa da destekle oturtabileceğimizi söyledi:

Sevde'den Haberler

Zeynep beşiğinin ayıcıklı süsüyle oynuyor.. Çok fazla oyalamasa da bir süre idare ediyor:)


Yerde yüzüstü durma, sırtüstüyken yüzüstü dönme,ilerleme gibi çalışmalar yapılıyor..:)

Zeynep 5. ayını da doldurdu. Bu süre içinde baya bir değişiklikler oldu. Ellerinden tutunca oturur pozisyona geçebiliyor. Eşyalara çok rahat uzanıp tutabiliyor. Etrafa karşı çok ilgili. Sürekli kucakta dolaşmak istiyor:) Yabancıları farkediyor, annesini tanıyor. Başkasının kucağındayken beni görürse bana gelmek istiyor:) Uyku saatlerimiz çok değişken, bigün çok güzel uyurken bigün nerdeyse hiç uyumuyor. Demir damlasına da başladık. Yediği ilk besinde hurma oldu:)

Evimize Döndük

Perşembe gecesi, babam ve Zeyneple beraber İstanbul yollarına düştük. Bu kızımın ilk otobüs yolculuğu oldu. Dolayısıyla yola çıkmadan önce çok endişeliydim. Ya uyumazsa, ya ağlarsa da susturamazsak ve diğer yolcular homurdanmaya başlarsa diye.. Ama çok şükür kızım bütün bu endişelerimi boşa çıkardı. Otobüse ilk bindiğimizde dedesinin kucağında belki 2 saat kadar etrafı, ışıkları seyretti uslu uslu. Zaten arabada 1-2 yaşında başka bir çocuk vardı ve zavallım 1 saat aralıksız ağladı. Sanırım annesinden ayrılmış, babası vardı. Babası kucağında otobüs koridorunda dolanarak uyuttu. Yani tek bebekli biz olmadığımız için içim rahat etti. Sonrasında kuzuşu koltuğuna yatırdım, bi süre sonra uyudu. Molalarda ışıklar yanıp, yüksek sesle anons yapılınca uyandı. Bende bunu fırsat bilip karnını doyurdum ve mola sonrası yine bir süre etrafa bakınmadan sonra yine uyudu.
Babamız da Cuma günü öğleden sonra döndü Hollanda'dan. Çok özlemişti tabi kızını. Fiziksel olarak olmasa da, davranış olarak çok değiştiğini söyledi. O akşam babaannemiz ve dedemiz de gelip, torunlarıyla hasret giderdiler.
Cumartesi günü babamla da beraber önce amcamın dükkanına uğradık, oradan abimlerin yeni taşındığı Kartal'daki evlerine gittik. Babamla orada ayrıldık. Dün İlker'in kuzeninin nişanına gittik. Kızım orada da uyudu annesini hiç yormadı Maşallah.
Bu arada 2 hafta sonra taşınacağız diye evi kitaplığı falan toplamıştım ki, İlker taşınma işinin 6Nisan'a kaldığını söyledi. Aslında bi an önce taşınsaydık iyiydi, böyle ev yarı toplu, yarı dağınık bir vaziyette.
Bugünde Zeynep'in Isparta'da kaybettiği, yatağa konulunca kendi kendine uyuma alışkanlığını tekrar kazandırmaya uğraştım biraz. Tam olmasa da kısmen başardım. Yatağına yatırıp elini tuttum, bir yandan da beşiğini salladım. Öylece uyudu. Tabi ilk etapta ağlama, kucağa alıp dolaştırma ve tekrar yatağına yatırma gibi kısımlar da oldu. Ama olsun başarıcaz İnşallah:)
Aşağıya babam ve annemle beraber çekildiğimiz, eklemeye daha önce fırsat bulamadığım birkaç fotoyu ekledim. Sizi çok seviyoruz annecim, babacım ve canım kardeşim....