Benim minik bebeğim Cumartesi günü tam 12 ayı geride bıraktı. Zaman ne kadar hızlı geçti.. Geçen sene bu zamanlarda 2 günlük mini minnacık ele avuca sığmayan, başını bile dik tutamayan bir bebektin..
Bir yaşına bastığında:
* Anne, baba, dede, mamma, la la(Güle güle) diyebiliyorsun.
* Kendi başına 5-6 adım atabiliyorsun.
* Hala ısırma huyunu bırakamadın, nereyi bulsan yapışıp ısırıyorsun(Genelde omuz kol bacak gibi..)
* Oyuncaklarınla çok güzel oynuyorsun. Müzik duyunca sallanıp el çırpıyorsun.
* Bıcı bıcı yapalım diyince hemen küvetine bakıp seviniyorsun.
* En hoşuma giden şey ise ben sana kızdığım zaman, yüzüme bakıp "Anne" diye gülerek gönlümü almaya çalışıyorsun, ben sana gülene kadar da bunu yapıyorsun. Merak etme bende hiç uzatmıyorum zaten:)
Aklıma gelenler şimdilik bunlar..
Peki doğum günün nasıl mı geçti? Cumartesi günü önce doktora gittik, hem aşını vuruldun hem de kan aldılar. Evet kuzucum malesef seni tam da doğum gününde ağlattık ama inan biz de böyle olsun istememiştik:( Ordan babaannene gittik, Giresundan gelen dedeni karşıladık. Sonra da hoop halaya. Bütün halalar oradaydı, pasta kestik sende afiyetle yedin:)
Pazar günü de anneciğin senin için bir sofra hazırladı, dayın, Canan teyzen ve babaannenler geldiler. Sana hediyeler getirdiler.
İşte bu annenin doğum günü sofrası:

Hadi kuzucum "püf" yap bakayım mumu:)

"Anne anne" diyerek aslında "Aloo etrafımda tanımadığım bi sürü oyuncak var hepsi benim mi acaba?"

"Eveeet hepsi benimmiş yaşasın:))"




Hepinize geldiğiniz için çok teşekkür ederiz..
Minik kuzum Zeynep Sevdem benim, baban da bende seni çoook seviyoruz..
Allah sana daha nice doğum günüleri göstersin, huzurla mutlulukla, sağlıkla geçecek hayırlı yaşlar versin İnşallah.. Seni hep sevdiği kullarıyla karşılaştırsın, hep hayırlar çıkarsın karşına...