Hızlı bi tur..

Bu uzun arada en önemli gelişmemiz artık okullu olmamız. Zeynep kreşte 2 saatlik oyun grubuna başladı. Henüz çok yeni, bugün 4. günümüz ama Maşallah bir sıkıntı yok. İlk üç gün kreşte kaldım bende. Bugün eve gidip, oyunu bitince onu almaya geleceğimi söyledim. Arkadaşlarının top havuzunda olduğunu duyunca tamam diye koşarak gitti:) İnşallah hep böyle devam eder..

Rosie maskesi ile "Agabadas" çubuğu:) (Rosie böyle yapıyormuş, ben görmedim ama tariflerinden yola çıkarak ona yıldızlı çubuk yaptık, "agabadas" diyerek sallıyor:))

Furkan ve Zeynep salıncakta..

Oğluşum da büyüdü kocaman oldu, tam 10 aylık:)

Furkan ablasıyla oyun oynamak isterse:)

Bir parmak boyası maceramız..

Kuzunun en sevdiği şeylerden biri de kitap okumak.. İnşallah hep sever..

En sevdiği arkadaşı Yağmur'un 3. yaşgünü..

Yaramaz Furkan engelde sınır tanımıyor:)

Araba koltuğunda da rahat durmuyor. Artık arkada oturmak zorundayım bende:(

İhlas Armutlu'da..

Okula da işte böyle gidiyoruz:)

Kemal Furkan büyüyor..

Zeynep genelde Kemal Furkan'ın kendisini tutmasını pek sevmese de, çikolata ile meşgul olduğundan sanırım izin vermiş ayaklarıyla oynamasına:)


Şaşırmayın, ablasının oyuncaklarından biri Furkan ne de olsa..:)

Artık Furkan da oturuyor mama sandalyesine..

Caillou saklambaç oynuyor

Saklambaça geçmeden Zeynep'den başarılı bir resim daha.. Güneş:

Geçen haftasonu Zeynep'e Caillou'nun bebeğini aldık. İlk günler sürekli şarkısını çalıyordu. Şimdi ne zaman Caillou izlese hemen bebeğini de kucağına alıyor. Çok seviyor anlıyacağınız.

Dün akşamda Caillou ve Zeynep saklambaç oynamaya karar verdiler. Önce Zeynep 10'a kadar saydı Caillou saklandı.

"Caillou nerde ya, Allah Allah nerde Caillou" diyerek yerini bilmesine rağmen etrafta arıyormuş gibi davranır.. "Aaa işte burdaymış, yastığın altında:)"

" Hadi bakalım şimdi sen saklan Caillou seni bulsun". Ve Zeynep saklanır....

"Allah Allah Zeynep nerde ya....:)"

Benim tatlı masum kızım....:)

Kuzumla yaptığımız ilk kurabiye

Dün Zeynep'le ilk defa mutfağa girip kurabiye yaptık. Zeynep zaten oyun hamuruyla kalıp çıkarmaya zaten alışıktı o yüzden kurabiye hamurunda da hiç sıkıntı çekmedi. İnsanın çocuğuyla bir şeyleri paylaşması gerçekten çok güzel bir duygu. İnşallah oğluşumla da yaparız..
Herşey iyi hoştu ama biraz fazla pişirmişim, bisküvi gibi olmuşlar:)

Kendisi yapınca ve şekilli olunca normalde pek de yemek istemeyeceği kurabiyeleri afiyetle yedi:)

Dragos sosyal tesisleri'ne uzun bir aradan sonra tekrar gittik. Özlemişim açık havaya çıkıp dolaşmayı..

Zeynep'de parkta eğlendi ve yine gördüğü kedilerin peşinden koştu:) Öyle bir atlıyor ki kedilere bu kız beni bile geçecek kedi sevgisinde:)

Zavallı oğluşum ablasının elinde oyuncak oldu:)

Eline geçirdiği büyük(Bizim) veya küçük(Furkan'ın) bilimum nesneyi hemen giyer/takar:) Güneş gözlüğü de nasibini aldı ama Maşallah pek yakıştı kızıma:)

Geçen Hafta...

Geçen hafta Zeynep kuzu hastalandı, doktor zatürre başlangıcı dedi. 5 tane iğne yedi yavrum. 10 gün de antibiyotik kullandı. Sonrasında da ishal oldu. Anlıyacağınız evde bir bebek ve hasta bir çocukla baya yorucu bir hafta geldi geçti. Bir yandan Zeynep'e dikkat ederken, diğer yandan Furkan'a yanaşmaması için özel çaba gösterdik. Ama çok şükür şimdi iyi, Rabbim herkese sağlık sıhhat versin inş.
Günler su gibi akıp giderken, bizim küçük bebeğimiz de hızla büyüyor, 4.5 aylık oldu bile!
Neler yapabiliyor peki:
- Eliyle nesneleri kavrıyor, inceliyor, sonra hop ağza:)
- Yüzüstü yatarken sırtüstüne dönebiliyor.
- Aynalara gülüyor.
- Elini bol bol ağzına sokuyor.
Sabahları genelde 8 gibi uyanıyor. Yataktan kalkınca bir süre kendi başına duruyor ama sonra mızırdamaya kucak istemeye başlıyor. E tabi eğer Zeynep uyumuyorsa ikisini idare etmek biraz zorlaşıyor.
2 çocuklu bir aile olmak gerçekten insanı yoruyor. Ama sabırla çocukların biraz büyüyüp beraber oynayabilecekleri zamanı bekliyorum. İnşallah o zaman bu zorlukların meyvelerini yemeye başlarız. Abimle benim aramda da 2 yaş vardı ve biz abimle çok güzel oynardık, o olmadığı zaman hiçbirşey bana zevkli gelmezdi. İnşallah bizim kuzucuklar da öyle olur..

Yavaş oğlum yavaş...:)

Ordan Burdan..

Kemal Furkan'ın fotosunu çekerken kıskanan ablası, illa tavşanı da çek diye tutturunca:


Kuzucuk resim yapma konusunda annesine çekmiş, hem seviyor boyamayı hem de Maşallah şimdiden ortaya birşeyler çıkartabiliyor:

Annesinin ana kucağını giyip, bebeğini ve kedisini taşıyan kuzucuk:)

Ve Kemal Furkanımız.. Eliyle nesneleri kavramaya ve incelemeye başladı..

Ayaklarına da bakıyor..

Ve tabi annesine:)

Bu foto nasıl denk geldi ben de anlamadım:)

Bayramdan kalma bikaç foto: