Selvi Boylum, Al Yazmalım

Haftasonları pek evde durmadığımızdan dolayı bloga yeni kayıt ekleyemiyorum. Dünde Zeynep kız Pazartesi sendromu yaşıyordu, pek bi huysuzdu:) Bırakın fotoğraf çekip bloga girmeyi yemeği zor yetiştirdim. İşte böyle bi günümüz bi günümüze uymuyor, hele birde yatılı olarak bi yerlerde kalmışsak düzeni hemen değişebiliyor. Ama bugün usluydu Maşallah kızım, o yüzden bende onun fotoğraflarını çektim:) Ne zamandır aklımdaydı, yazma takıp çekmek, bugüne nasipmiş.
İşte benim güzeller güzeli kızımdan yazma defilesi, ne giyse yakışıyo Maşallah...:)

Burda artık sıkılmaya başladı, bağırıp çağırıyo:) Ya da "Anneee ben daha bebeğim sen beni nine yaptın" diye bana kızıyo:)

Yazmaları takarken pür dikkat inceliyordu, artık nesneler baya bir dikkatini çeker oldu. Bir de bloglardan birinde okudum (http://melekkokusu.blogspot.com/), bez parçası uykuya dalmasına yardımcı oluyormuş. Bende hazır yazmaları çıkarmışken deniyeyim dedim, uykusu da gelmişti. Ayağımda biraz sallayıp hafif uykuya daldıktan sonra eline tutuşturdum yazmayı, şimdi uyuyor ama bunda yazma ne kadar etkili bilemicem:) Bir sonraki denememde hiç sallamadan vericem bakalım o zaman daha anlamlı bir sonuç çıkar. Kardeşimin de küçükken elinde böyle bir tülbent vardı, yataktan kalkıp, elinde o tülbent koklaya koklaya yanımıza gelirdi, tülbentin adı "Me" idi:) Acaba o tülbent bu tülbent mi?:)