6 Kasım 2009 Cuma

Yürüyorum!

Zeynep 15 gün kadar önce uzun soluklu yürümelerine başladı. Yani 12.5 aylıkken. Baya baya yürüyor ama her an takılıp düşecek şekilde, penguen misali:) Ama artık nerdeyse hiç emeklemiyor, yürürken düştüyse bile duvardan tutunup kalkıyor ve yürüyerek devam ediyor yoluna.
Birde kelime haznemize yeni bir kelime eklendi: "Gugu":) Bu kelimeyi birkaç şey için kullanıyor: Kuş, düğme, veya söyleyemediği ama anlatmak istediği başka şeyler için. Ama o kadar tatlı söylüyorki:) Tabi birde babaya hitaben "Babey" diyişi var:)
Karşı komşumuzla görüşmeyi çok seviyor. Eskiden onların kızı Yağmur gelir Zeynep'in elinde her ne varsa alırdı, bizimki de bakakalırdı arkasından. Ama artık gözü açılmaya başladı, o gelip elinden çekiştirince imkanı yok vermiyor, hatta bazen o gidip Yağmur'un elinden alıyor:)
Bende de bir değişiklik yok, bir yandan kurdela işi ile masa örtüsü yapıyorum, bir yandan akrilik boya ile resim.. Anlayacağınız pek sanatsal bir kişilik oldum:) Napalım evde olunca böyle:)

Zeynep'ten birkça poz:







Ya buna ne demeli, elimdeki foto makinasını vermedim diye ne hale geldi:)

Buda ilk yürümelerimizden:

3 yorum:

İclal dedi ki...

maaşallah barekallah minik penguen yürümeyi söktü demek.Eh artık bundan sonra olacakları gör sen:) Gerçi senin kızım pek bir hanım yine de yaramazlık yapmaz gibime geliyor.Sen de işi bayağı bir ilerletmişsin.Akrilik boya falan ne iş? Bir kaç sanat eserinizi bloğa koysanız da hepimiz faydalansak :)

Ozlem dedi ki...

İclalcim Oktay Mertin yaptıklarını okudum da Allah kolaylık versin, bizimki şimdilik o boyutta değil İnşallah da böyle gider. Akrilik boya yağlı boyanın su ile kullanılan hali gibi birşey. Yani tuval üzerine manzara yapıyorum. İNşallah bitirirsem fotosunu da eklerim:)

İclal dedi ki...

vaaoaoaoaoooocccvvvv manzara resmi ha. Sergi de açarsın sen şimdi :) Şaka bir yana resim yapmak herkesin işi değildir. Bu yönünü ilk kez duyuyorum ve de başarılarının devamını diliyorum şekerim :) Oktay MErt ten sana bir alkış