20 Kasım 2009 Cuma

Saçlar Yine Kısaldı

Dedesi geçen haftasonu Zeynep'e ilk arabasını aldı. Çok güzel bir oyuncak aslında ama Zeynep henüz ilgilenmiyor. Neyse elbet kıymetini anlicak birgün:)
Oturmak istemiyor hemen iniyor üstünden:


İşte bu da yeni saçlarımız, sadece kahkullerini kısalttım. Gözüne giriyordu hep, kalan yerleri uzatıcaz İnşallah.





12 Kasım 2009 Perşembe

İstek Üzerine

Artık bloga çok sık yazı yazamıyorum. Eskisi kadar yeni bir ilerleme olmadığı için sanırım. Önceden ilkler çoktu. İlk gülümseme, ilk ellerini tanıma, ilk dönüş, ilk oturuş, ilk emekleme, ek gıdalara geçiş vs.. Ama artık yürüme işini de halletti çok şükür, bundan sonra pek bir ilk kalmadı. Yani tabiki her geçen gün öğrendiklerini bir yenisini ekliyor ama çok bariz adımlar olmadığı için, biraz da üşengeçlikten tabi ihmal ediyorum blogu.
Ama bugün anneannesi bu durumdan şikayet edince, onun isteği üzerine yeni resim ve videolar çektim. Buyurun seyreyleyin:)

Zeynep yoğurt yiyor:






İlk yazı çalışmalarımız:

Canlı yayın kazası:)


6 Kasım 2009 Cuma

Yürüyorum!

Zeynep 15 gün kadar önce uzun soluklu yürümelerine başladı. Yani 12.5 aylıkken. Baya baya yürüyor ama her an takılıp düşecek şekilde, penguen misali:) Ama artık nerdeyse hiç emeklemiyor, yürürken düştüyse bile duvardan tutunup kalkıyor ve yürüyerek devam ediyor yoluna.
Birde kelime haznemize yeni bir kelime eklendi: "Gugu":) Bu kelimeyi birkaç şey için kullanıyor: Kuş, düğme, veya söyleyemediği ama anlatmak istediği başka şeyler için. Ama o kadar tatlı söylüyorki:) Tabi birde babaya hitaben "Babey" diyişi var:)
Karşı komşumuzla görüşmeyi çok seviyor. Eskiden onların kızı Yağmur gelir Zeynep'in elinde her ne varsa alırdı, bizimki de bakakalırdı arkasından. Ama artık gözü açılmaya başladı, o gelip elinden çekiştirince imkanı yok vermiyor, hatta bazen o gidip Yağmur'un elinden alıyor:)
Bende de bir değişiklik yok, bir yandan kurdela işi ile masa örtüsü yapıyorum, bir yandan akrilik boya ile resim.. Anlayacağınız pek sanatsal bir kişilik oldum:) Napalım evde olunca böyle:)

Zeynep'ten birkça poz:







Ya buna ne demeli, elimdeki foto makinasını vermedim diye ne hale geldi:)

Buda ilk yürümelerimizden:

27 Ekim 2009 Salı

Gecikmiş Bir Yazı

Gecikmiştende öte üstünden baya zaman geçmiş bir yazı aslında ama ancak ekleyebildim resimleri:) Resimler bayram tatilinde Antalya turumuzdan.

Yol üzerinde durup bir şeyler atıştırdık:






Düden şelalasi'nde:










İkiz gibiler:)

Gittiğimiz lokantada neyseki yemek masası vardı da bizde rahatça yedik yemeğimizi, keşke her yerde olsa..

Gelelim güncel haberlere.. Zeynep 2 hafta önce nezle oldu, bir hafta onunla uğraştık gerçi çok şükür pek eziyeti olmadı bana tabi o rahatsız olunca bende çok keyifli olamadım haliyle. Geçen hafta iyiydi, bugün sabah baktım yine burnu tıkalıydı. Ama şimdi iyi Allah'tan. Bu seferde ben biraz rahatsızım, halsizlik, biraz boğaz ağrısı falan.. Onun dışında Zeynep'in yürüme çalışmaları tam gaz devam. Yürüyo sayılır artık ama tabi arada tökezliyor. Onun da videosunu bir çekemedim ama tam yürümeden çekip bu hallerini de yayınlamak istiyorum. Bir süredir foto makinamızın pili yoktu, biraz da ondan bu kadar ara oldu.
Neyse yeni foto videolarla görüşmek üzere..

12 Ekim 2009 Pazartesi

İyiki Doğdun Kuzum!

Benim minik bebeğim Cumartesi günü tam 12 ayı geride bıraktı. Zaman ne kadar hızlı geçti.. Geçen sene bu zamanlarda 2 günlük mini minnacık ele avuca sığmayan, başını bile dik tutamayan bir bebektin..

Bir yaşına bastığında:
* Anne, baba, dede, mamma, la la(Güle güle) diyebiliyorsun.
* Kendi başına 5-6 adım atabiliyorsun.
* Hala ısırma huyunu bırakamadın, nereyi bulsan yapışıp ısırıyorsun(Genelde omuz kol bacak gibi..)
* Oyuncaklarınla çok güzel oynuyorsun. Müzik duyunca sallanıp el çırpıyorsun.
* Bıcı bıcı yapalım diyince hemen küvetine bakıp seviniyorsun.
* En hoşuma giden şey ise ben sana kızdığım zaman, yüzüme bakıp "Anne" diye gülerek gönlümü almaya çalışıyorsun, ben sana gülene kadar da bunu yapıyorsun. Merak etme bende hiç uzatmıyorum zaten:)

Aklıma gelenler şimdilik bunlar..

Peki doğum günün nasıl mı geçti? Cumartesi günü önce doktora gittik, hem aşını vuruldun hem de kan aldılar. Evet kuzucum malesef seni tam da doğum gününde ağlattık ama inan biz de böyle olsun istememiştik:( Ordan babaannene gittik, Giresundan gelen dedeni karşıladık. Sonra da hoop halaya. Bütün halalar oradaydı, pasta kestik sende afiyetle yedin:)

Pazar günü de anneciğin senin için bir sofra hazırladı, dayın, Canan teyzen ve babaannenler geldiler. Sana hediyeler getirdiler.

İşte bu annenin doğum günü sofrası:


Hadi kuzucum "püf" yap bakayım mumu:)

"Anne anne" diyerek aslında "Aloo etrafımda tanımadığım bi sürü oyuncak var hepsi benim mi acaba?"


"Eveeet hepsi benimmiş yaşasın:))"




Hepinize geldiğiniz için çok teşekkür ederiz..

Minik kuzum Zeynep Sevdem benim, baban da bende seni çoook seviyoruz..
Allah sana daha nice doğum günüleri göstersin, huzurla mutlulukla, sağlıkla geçecek hayırlı yaşlar versin İnşallah.. Seni hep sevdiği kullarıyla karşılaştırsın, hep hayırlar çıkarsın karşına...

7 Ekim 2009 Çarşamba

Ordan Burdan

Zeynep bebiş 3 gün sonra 1 yaşına girecek İnşallah. Bende doğum günü hazırlıkları yapmakla meşgulum. Bir yandan internette pasta börek araştırmaları yapıyorum. Misafirlere ikram edilecek şekerleri hazırlıyorum. Gerçi öyle çok fazla kişi gelmeyecek ama olsun ben kızımın ilk doğum gününe sadece babasıyla ben olsam bile özenmek istiyorum.

Zeynep artık bir süre kendi başına oyuncaklarıyla oynuyor:





Küpelerimize dikkat çekmek istiyorum. Geçen yazımda bahsetmeyi unuttum. Ispartada Zeynep'in kulaklarını deldirdik, tam 11.5 aylıkken yani. Merak edenler için söyliyeyim evet ilk delindiğinde ağladı ama babası hemen dışarı çıkardı ve sustu, unuttu gitti. Sonrasında da çok şükür hiçbir sorun yaşamadık. Kulağında birşey olduğunun farkında bile değil.

İlk küpelerimiz dedemiz ve anneannemizin hediyesi, teşekkür ederiz..

Nasıl yakışmış mı bebişime:)



5 Ekim 2009 Pazartesi

Geç Olsa da: Bayram

Evet biliyorum çok geç kalmış bir bayram yazısı ama geçen hafta içi hiç vakit bulamadım yazmaya napayım:)

Ispartaya gidiş yolunda Dinarda babamla buluştuk. Onları beklerken "Su Çıkan Parkı"nda biraz foto çekildik.







Bayramın ilk günü, Ispartada evimizin önü..


Erdoğan Dayı'nın torunu Duru'yla Zeynep birbirini keşfediyor:)



Burdur'da Zeynep'in keyfi çok yerindeydi:)



Duru ve Zeynep:


Haydi bütün eller havaya:)